درباره سويا
سويا با نام‌هاي Soybean،  Soyaو Soy و نيز با نام علمي Glycine max در جهان مشهور است. واژه يوناني Glycine به معناي شيرين و Max به معناي بزرگ و اسم مکسوي نيز از اين کلمه گرفته شده است. اين گياه از خانواده نخود، Leguminosae است. نواحي شمالي و مركزي كشور چين حدود 4000 تا 5000 سال پيش به عنوان خاستگاه اوليه لوبياي سويا شناخته مي‌شود. توليد كنندگان اصلي سويا ايالات متحده آمريکا، كانادا، برزيل، چين، آرژانتين و هند هستند. در ايران از سال 1330 سويا رسما کاربرد صنعتي پيدا کرده است وکارخانجات صنايع بهشهر اولين توليد کنندگان روغن سويا در ايران هستند.
دانه لوبياي سويا در بين غلات و حبوبات داراي بيشترين مقدار پروتئين است بطوريکه 40 درصد دانه لوبياي سويا را پروتئين تشکيل مي‌دهد. پروتئين آن كامل است و قابليت هضم خوبي دارد. همچنين لوبياي سويا دانه‌اي روغني محسوب مي‌شود كه 20-18 درصد روغن دارد. روغن سويا متشكل از اسيدهاي چرب امگا3 وامگا6 ضروري براي حفظ سلامت بدن است و به دليل گياهي بودن آن کلسترول ندارد و ميزان اسيدهاي چرب اشباع آن كم است. فيبر لوبياي سويا بالاست و شامل هر دو نوع فيبر محلول و نامحلوب در آب مي‌باشد كه خاصيت انرژي‌زايي ندارند و در افزايش حرکات روده موثرند بطوريكه دفع سريع نقش دارند و مي‌توانند از يبوست، ابتلا به سرطان روده وبيماري‌هاي قلبي عروقي پيشگيري کنند. دانه سويا داراي انواع ويتامين‌هاي گروه B و ويتامين A و E و اسيد فوليک و املاح آهن، کلسيم، پتاسيم، فسفر، روي و منيزيم است.
يکي از ترکيبات با ارزش دانه سويا وجود فيتواستروژن‌هايي بنام ايزوفلاوون است كه علاوه بر نقش آنتي اکسيداني در پيشگيري از بيماري‌هاي مزمن مانند سرطان و بيماري‌هاي قلبي عروقي موثر است.